Ang Tanda Ko Na

Namumula pa ang aking katawan

Mapa-mapa ng alkohol mula sa inuman

Pagkahilo ko’y hindi mapigilan

Lasing mula kagabi hanggang tanghalian

Binuksan ko ang pintuan

At saka tinigna’t pinagmasdan

Ang babaeng hagkan

Ng namamasa kong kumot at unan

Tulog siya’t mukhang pagod dahil sa kagabi

Nakaratay ang kanyang damit sa tabi-tabi

Naalala ko pa nga’t may ibang kasapi

Kaso ‘di ko maisip kung babae o lalaki

Kung aaralin ko nang mabuti

Wala lang naman ang kagabi

“Sige lang,” nga ang kanyang sabi

Habang ang yosi niya’y nakasindi

Chongke rito, juts doon

Inumang maghapon

Pagkatapos, tira sa tapat ng poon

Tinatawanan lang ang panginoon

Ngumiti ako’t sinarado ang pinto

Ulo ko’y sintu-sinto

Tapos biglang napahinto

Sa sahig, may Marlborong ginto

Dinakip ko’t binulsa

Ang hinihitit na sinisinta

May Cricket naman siguro ‘yong puta

Kaya mamaya na siguro ang pagsiga

Kung minsan naisip kong buhay ko’y walang kuwenta

Lahat nakasalalay sa Emping lasa

Ito na marahil ang pinakaparusa

Araw-araw, ginto ang nakikita

Kaya nga’t nang bumaba’t napansin

Ang kalendaryo’t magasin

Bigla akong napatingin

Sa petsa nito’t sa salamin

Isang taon na naman ang nakalipas

Isang taong punung-puno ng malas

May pupuntahan pa ba ang buhay na nawaldas

Sa mga kasalanang walang pumipintas?

Sa pagmumuni kong ito saka ko narinig

Ang aking ina sa malumanay niyang tinig

Sa mga salita niya, ako’y nanginig

“Twelve ka na, anak,” sumbat ng kaniyang bibig.

~ by dyeisi on July 24, 2008.